تحرير و شرح مرحوم مصنّف در عبارات مذكور به دو نكته اشاره فرموده‌اند : نكته اوّل : وجه تعميم دادن متعلّق قطع . نكته دوّم : تخصيص متعلّق قطع به حكم فعلى و علّت عدول از كلام مرحوم شيخ اعظم در كتاب رسائل . شرح نكته اوّل [ وجه تعميم دادن متعلق قطع ] مرحوم مصنّف در متن قبلى فرمودند : انّ البالغ الّذى وضع عليه القلم اذا التفت الى حكم فعلى واقعى او ظاهرى . يعنى متعلّق قطع را اعمّ از حكم فعلى واقعى و ظاهرى قرار دادند ، اينك مىفرمايد : وجه اين تعميم آنست كه احكام قطع منحصر به موردى نيست كه متعلّق آن تنها احكام واقعيّه باشند بلكه در صورت تعلّق آن به احكام ظاهرى نيز جارى مىباشند ازاين‌رو وجهى ندارد كه متعلّق قطع را منحصر در حكم واقعى بدانيم . شرح نكته دوّم [ تخصيص متعلق قطع به حكم فعلى و علت عدول از كلام شيخ ] مرحوم شيخ اعظم در رسائل فرموده‌اند : مكلّف ملتفت يا به حكم واقع قطع داشته و يا ظنّ و يا شكّ دارد : اگر قطع داشت بايد به قطعش عمل نمايد و در صورتى كه ظنّ داشته باشد موظّف است از امارات معتبره براى ظانّ تبعيّت كند و اگر شاكّ بود مكلّف است اصول مقرّره براى شاكّ كه اصول اربعه عمليّه است را مورد عمل قرار دهد و چنانچه ملاحظه مىشود چون ايشان متعلّق قطع را خصوص